حقایق شگفت انگیز درباره تاور بریج لندن: فراتر از یک پل - مجله دانلود و سرگرمی

برای دریافت مشاوره و خدمات تخصصی گردشگری و سفر به سراسر دنیا با مجری مستقیم تورهای مسافرتی و گردشگری همراه باشید.

تاریخچه و ساخت: پاسخی به یک نیاز شهری

در اواخر قرن نوزدهم، بخش شرقی لندن رشد تجاری و جمعیتی چشمگیری را تجربه می‌کرد. این توسعه نیاز به یک گذرگاه جدید بر روی رودخانه تیمز را ضروری کرده بود. با این حال، یک چالش بزرگ وجود داشت: ساخت یک پل ثابت، مسیر کشتی‌های بزرگ و بادبانی را که به لنگرگاه‌های لندن می‌رفتند، مسدود می‌کرد.

مسابقه طراحی و انتخاب نهایی

برای حل این مشکل، در سال 1876 کمیته‌ای ویژه تشکیل شد و یک مسابقه عمومی برای طراحی پل برگزار گردید. بیش از 50 طرح مختلف و خلاقانه ارائه شد که هر کدام راه حلی برای این چالش مهندسی پیشنهاد می‌کردند.

• انتخاب طرح و جانشینی معمار: پس از بررسی‌های فراوان، در نهایت طرحی از معمار شهر، سِر هوراس جونز (Sir Horace Jones) با همکاری مهندس جان ولف بری (John Wolfe Barry) در سال 1884 انتخاب شد. با این حال، جونز در سال 1886، درست در ابتدای شروع پروژه، درگذشت. مسئولیت معماری به جانشین او، جورج دی. استیونسون (George D. Stevenson) سپرده شد.
• دلایل انتخاب و تغییرات طراحی:
  • عملکردی: طرح باسکول (باز شونده) به طور موثر مشکل عبور کشتی‌ها را حل می‌کرد.
  • فنی: جان ولف بری، مهندس پروژه، راهروهای افقی را برای افزایش پایداری سازه طراحی کرد.
  • زیبایی‌شناختی: یکی از شروط اصلی، هماهنگی معماری پل با برج تاریخی لندن (Tower of London) بود. طرح اولیه جونز نمایی ساده‌تر و آجری داشت، اما استیونسون با افزودن تزئینات و جزئیات فراوان، آن را به سبک پرکار گوتیک ویکتوریایی تغییر داد تا این هماهنگی را به اوج برساند.

طرح‌های برجسته اما رد شده

در میان طرح‌های ارائه شده، ایده‌های خلاقانه بسیاری وجود داشت که به دلایل فنی، عملکردی یا زیبایی‌شناختی رد شدند:

• طرح سِر جوزف بزلجت: این مهندس مشهور، یک پل ثابت بسیار مرتفع با قوس‌های بلند پیشنهاد داد. این طرح به دلیل نیاز به ساخت رمپ‌های مارپیچ و عظیم برای رساندن ترافیک به ارتفاع پل و همچنین نداشتن جذابیت بصری کافی رد شد.
• پل دوبلکس فردریک بارنت: این طرح مبتکرانه شامل دو پل متحرک چرخشی بود تا ترافیک هرگز متوقف نشود. اما به دلیل پیچیدگی فنی بیش از حد، کنار گذاشته شد.

آغاز ساخت و چالش‌های عظیم

عملیات ساخت در سال 1886 با مشارکت پنج پیمانکار اصلی و به کارگیری روزانه حدود 432 کارگر آغاز شد. این پروژه هشت ساله با چالش‌های فنی، لجستیکی و ایمنی بی‌سابقه‌ای روبرو بود. سرانجام پس از هشت سال کار بی‌وقفه، تاور بریج در 30 ژوئن 1894 توسط شاهزاده ولز (که بعدها پادشاه ادوارد هفتم شد) و همسرش رسماً افتتاح گردید.

معماری و طراحی: از انتقادات تند تا نماد محبوب

تاور بریج ترکیبی هوشمندانه از پل معلق و پل باز شونده (باسکول) است. این پل دارای دو برج اصلی است که با دو راهروی افقی در سطح بالا به یکدیگر متصل شده‌اند.

• سبک گوتیک ویکتوریایی و انتقادات اولیه: برج‌های پل به سبک معماری گوتیک ویکتوریایی طراحی شده‌اند. جالب است بدانید که این نما در ابتدا با انتقادات شدیدی روبرو شد. منتقد برجسته‌ای مانند اچ. اچ. استاتهام (H.H. Statham) در سال 1916، آن را «مبتذل و متظاهرانه» خواند. منتقدان دیگر آن را «پوچ و احمقانه» توصیف کردند. هسته اصلی این انتقادات، پنهان کردن اسکلت فلزی و مدرن پل در زیر یک پوسته سنگی به سبک گوتیک بود؛ عملی که از نظر منتقدان، نوعی فریبکاری و عدم صداقت در طراحی محسوب می‌شد.
• پنهان کردن اسکلت فولادی: برج‌های سنگی باشکوه، در واقع یک پوشش زیبا برای محافظت از اسکلت فلزی داخلی (ساخته شده از بیش از 11,000 تن فولاد) و همچنین پنهان کردن مکانیزم‌های هیدرولیکی بالابرنده پل هستند.
• تغییر نگرش عمومی: با گذشت زمان، دیدگاه عمومی به کلی تغییر کرد و این پل به یکی از محبوب‌ترین و شناخته‌شده‌ترین نمادهای شهر لندن تبدیل شد. امروزه، تاور بریج بخشی از هویت لندن به شمار می‌رود.

سرنوشت پیاده‌روهای سطح بالا: از بدنامی تا جاذبه

پیاده‌روهای سرپوشیده در ارتفاع 42 متری از سطح رودخانه، برای عبور عابران پیاده حتی در زمان بالا بودن بازوهای پل طراحی شده بودند.

• بسته شدن در سال 1910: این پیاده‌روها تنها 16 سال پس از افتتاح، به دلیل عدم استقبال عمومی بسته شدند. عابران ترجیح می‌دادند منتظر بمانند تا از پله‌های متعدد بالا بروند. علاوه بر این، این راهروهای خلوت به محلی برای تجمع جیب‌برها و اراذل و اوباش شهرت یافتند.
• بازگشایی: این راهروها سرانجام در سال 1982 به عنوان بخشی از نمایشگاه دائمی تاور بریج بازگشایی شدند و به محبوبیت بیشتر پل کمک کردند.

مکانیسم بالابر: از بخار تا برق

ویژگی برجسته تاور بریج، قابلیت باز شدن دهانه‌های مرکزی آن (باسکول‌ها) برای عبور کشتی‌های بزرگ است.

• سیستم هیدرولیک اولیه (تا 1976): این سیستم با استفاده از موتورهای بخار زغال‌سنگی، آب را با فشار بسیار بالا ذخیره می‌کرد و بازوهای 1000 تنی پل را در عرض چند دقیقه بالا می‌برد.
• سیستم الکتروهیدرولیک امروزی: از سال 1976، سیستم اصلی بخار با یک سیستم الکتروهیدرولیک مدرن جایگزین شد که از نفت و برق استفاده می‌کند.

نمایشگاه تاور بریج: سفری به قلب تاریخ و مهندسی

امروزه، بازدید از «نمایشگاه تاور بریج» (Tower Bridge Exhibition) یک تجربه کامل و چندوجهی برای گردشگران است.

• راهروهای مرتفع و کف شیشه‌ای: بازدیدکنندگان با آسانسور به بالای برج‌ها می‌روند و بر روی راهروهای مرتفع قدم می‌زنند. بخش‌هایی از کف این راهروها از شیشه ساخته شده است که منظره‌ای هیجان‌انگیز از پل، ترافیک و رودخانه تیمز را از ارتفاع 42 متری به نمایش می‌گذارد. از این ارتفاع، چشم‌اندازهای پانورامایی از دیگر نمادهای لندن مانند کلیسای سنت پل، برج شارد و سیتی هال نیز قابل مشاهده است.
• برج‌های شمالی و جنوبی: در داخل برج‌ها، نمایشگاه‌هایی دائمی به تاریخچه، طراحی و ساخت پل و داستان مهندسان و کارگرانی که در ساخت آن نقش داشته‌اند، اختصاص یافته است.
• موتورخانه‌های دوره ویکتوریا: بازدیدکنندگان می‌توانند موتورهای بخار عظیم و اصلی را که در گذشته برای بالا بردن بازوهای پل استفاده می‌شدند، از نزدیک ببینند و با اوج مهندسی دوران ویکتوریا آشنا شوند.

فرآیند باز شدن بازوها: یک حق تاریخی

باز شدن بازوهای تاور بریج که حدود 800 تا 1000 بار در سال اتفاق می‌افتد، تابع قوانین دقیق و تاریخی است.

• شرایط و زمان اطلاع‌رسانی: هر کشتی که ارتفاع دکل یا روبنای آن 9 متر (30 فوت) یا بیشتر باشد، می‌تواند درخواست باز شدن بازوها را بدهد. این درخواست باید حداقل 24 ساعت قبل به صورت کتبی (ایمیل) ثبت شود.
• هزینه‌ها: باز کردن پل برای عبور کشتی‌ها هیچ هزینه‌ای ندارد. این یک حق قانونی است که بر اساس «قانون شرکت لندن (تاور بریج) 1885» برای تضمین آزادی تردد در رودخانه تیمز تعیین شده است.
• اولویت‌بندی: بر اساس همان قانون، اولویت مطلق با ترافیک رودخانه است. پل باید در زمان مقرر باز شود، حتی در ساعات اوج ترافیک جاده. این قانون حتی یک بار باعث معطل شدن کاروان بیل کلینتون، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، شد، زیرا اپراتور پل طبق قانون، اولویت را به عبور یک کشتی تفریحی داد.

حقایق و رویدادهای به یاد ماندنی

• نام‌گذاری: برخلاف تصور عمومی، نام پل به دلیل برج‌های دوقلوی آن نیست، بلکه به دلیل نزدیکی آن به برج لندن (Tower of London) است.
• اشتباه رایج: بسیاری از گردشگران تاور بریج را با "پل لندن (London Bridge)" که پل ساده‌تری در نزدیکی آن است، اشتباه می‌گیرند.
• پرش اتوبوس دوطبقه: در سال 1952، راننده‌ای به نام آلبرت گونتر، با شجاعت یک اتوبوس دوطبقه را از شکاف در حال باز شدن پل به سمت دیگر پراند.
• رنگ‌آمیزی: پل در سال 1977، به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد سلطنت ملکه الیزابت دوم، به رنگ‌های قرمز، سفید و آبی رنگ‌آمیزی شد.
• حضور در فرهنگ عامه: این پل در فیلم‌های مشهوری مانند «شرلوک هلمز» (2009) ، «مرد عنکبوتی: دور از خانه» (2019) و رویدادهای جهانی مانند المپیک 2012 لندن حضور داشته است.

خلاصه

تاور بریج لندن، که در سال 1894 افتتاح شد، یک پل ترکیبی معلق و باز شونده است که به نمادی از مهندسی دوره ویکتوریا تبدیل شده است. پس از مرگ معمار اصلی، سِر هوراس جونز، جانشین او جورج دی. استیونسون، نمای گوتیک ویکتوریایی و پرجزئیات امروزی را بر آن افزود. این طراحی در ابتدا با انتقادات تندی مواجه شد و منتقدان آن را به دلیل پنهان کردن اسکلت فلزی، «مبتذل و متظاهرانه» خواندند. پیاده‌روهای سطح بالای آن که در سال 1910 به دلیل عدم استفاده و شهرت بد بسته شده بودند، در سال 1982 به عنوان بخشی از یک جاذبه توریستی محبوب با کف‌های شیشه‌ای بازگشایی شدند. باز شدن بازوهای پل، که حدود 800 بار در سال رخ می‌دهد، برای کشتی‌های واجد شرایط رایگان است و بر اساس قانون، ترافیک رودخانه بر ترافیک جاده اولویت مطلق دارد. امروزه، نمایشگاه تاور بریج به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد تا از موتورخانه‌های بخار اصلی دوره ویکتوریا و مناظر پانورامیک از راهروهای مرتفع لذت ببرند. این پل علاوه بر نقش حیاتی در حمل و نقل، با حضور در فیلم‌ها و رویدادهای جهانی، به یک نماد فرهنگی برجسته تبدیل شده است.